و جعفرى در تاريخ كبير و سمرقندى در مطلع السعيدين ورملو در احسن التواريخ از آن ياد نموده‌اند « 1 » . جز اين خانقاه ، از خواجه اثرى ديگر نيز در قم باقى است و آن بنايى است كه در سال 761 بر قبر عم و پسر عم خود ( خواجه اصيل الدين و خواجه تاج الدين على ) بنياد نهاده است . او پيش از سال 792 درگذشته است . بناى مورخ 792 باغ گنبد سبز قم آرامگاه اوست . برادرش خواجه عماد الدين محمود و فرزندش امير جلال الدين نيز در كنار او در همين بقعه مدفونند . از او دو فرزند مىشناسيم يكى همين امير جلال الدين و ديگرى غياث الدين امير محمد كه آثار هنرى ارزنده‌اى مانند بناى بقعهء خديجه خاتون در پنج فرسنگى جنوب قم مورخ 770 و بقعهء سيد سربخش آن شهر مورخ 774 به دستور او بنياد گرديده و در كتابهء آنها از وى با القابى همچون : « افتخار و نظام ايران ، عمدهء اعاظم وزراء عالم ، غبطهء ملوك و سلاطين ، صاحب و مولى و مخدوم اعظم » ياد شده است . 3 - خواجه محمود قمى : فرزند ديگر خواجه صفى الدين و برادر خواجه على صفى كه در سال 791 عهده‌دار امور بوده است . در سكه‌اى كه از او به تاريخ فوق در دست داريم وى « السلطان العادل سلطان محمود » خوانده شده و در سكه‌هاى ديگر به‌صورت « السلطان محمود خان » از وى نام آمده است . او در همين سال يا اوائل سال 792 در گذشته و در بناى مورخ 792 باغ گنبد سبز قم در كنار برادر خويش به خاك رفته است .

--> ( 1 ) . تاريخ كبير . وقايع سال 815 / مطلع السعدين 2 : 140 / احسن التواريخ 11 : 88 .